Ik behoor tot de groep mensen die Oud en Nieuw totaal overrated vind. Dure feestjes, dure feestjes die niet eens veel leuker zijn dan een random uitgaansavond, enorm veel mensen, vervelende mensen die je normaal nooit tegenkomt op feestjes en het verplichte leuk zijn omdat het Oud en Nieuw is. Champagne in de tas en partycruisen dus.
Vorig jaar resulteerde dat in:
23.30u thuis, totaal geen zin om iets te doen.
00.00u bij vriend op de 10e verdieping vuurwerk de lucht in zien gaan in Delft en omstreken.
01.00u – 04.00u legendarisch huisfeestje in de bomenwijk met DJ’s Tommy Ham Vaas, Vickie, Freaky Kiki e.a.
04.00u - … feestje op de JVB met als verrassing een gigantisch slag in het wiel van moeders fiets.
En 09/10?
De avond begon heerlijk burgerlijk bij de moeder en broer van BFF, samen met andere BFF in het pittoreske Den Hoorn. Met bier, champagne, oliebollen, borrelnootjes en de Top 2000 à gogo de vooravond doorgebracht. Om 00.00u wat vuurwerk afgestoken en richting het eerste feestje van de avond gefietst. Na welgeteld 30 seconden fietsen was de eerste valpartij een feit, maar dit kwam natuurlijk alleen maar door het binnensmond gebrabbel van BFF. “Naar links” maakte ik er pas uit op toen ik op de grond lag. Na 10 minuten toch even teruggefietst om mijn telefoon niet in de kou te laten liggen.
Aangekomen bij het beruchte feestje dat jaarlijks plaatsvindt aan het Westplantsoen. Wat een tussenstop zou zijn eindigde in het enige, maar natuurlijk ook vetste feestje van de avond. Dronken ouders, familie, buren, kinderen en vrienden van kinderen dansend op de Ipod shuffle met een glas Cava in de hand. Glas halfvol/halfleeg? Geen probleem: vader, moeder, tante, dochters of nicht vulden bij zonder dat jij er erg in had. Heel terecht rond half 5 subtiel het huis uit gebonjourd en op naar het volgende feestje!
Toch niet. Alsof het een vloek is, of doordat ik eerder op de avond rollend op de grond met mijn fiets heb liggen knuffelen, opnieuw iets weten te slopen aan moeders dierbare fiets waarna het opeens uit was met de pret. Met in mijn tas nog twee volle flessen champagne en een afgebroken voorlicht naar huis gefietst. Geen Break ’n Enter, daar waren we te laat voor. Geen afterparty op de JVB, daar was toezicht dit jaar en het feest is voortijdig afgekapt. Geen andere huisfeestjes en ik heb niet al mijn vrienden kunnen knuffelen in het nieuwe jaar… Maar ondanks dit alles werd ook deze Oud en Nieuw een avond om niet te vergeten, al dan niet door de blauwpaarse bal op mijn bovenbeen.