Bobby Orlando / Harre / Thundermoon (Euromancer) / Daan Draait / De Dupe / Oelaj / DJ Jan / Jetti / Disko Trashko
En natuurlijk FLIPPERKAST SOUNDSYSTEM.
Dertig jaar na de vertoning van Nosferatu, is de oude filmzaal in de Kromstraat in verval geraakt. Het grondwater heeft zich een weg gebaand door de fundamenten, woekerende schimmels hebben het velours vervangen. Nu heerst een vochtige koude over de botten van het oude gebouw. Geen levende ziel weet het nog, maar een oude gestalte staat op het punt te ontwaken. De installatie die Geert van Mil, Matthijs van Wageningen en Doris Denekamp in de oude filmzaal van het Filmhuis realiseren vormt de spil van het Phantom der Nacht festival.
In de Kromstraat knaagt de tand des tijds rustig aan een aantal panden. De perfectie van het tot in de punten gerestaureerde Delft is hier nog ver te zoeken. De Kromstraat is deze avond het decor voor het Phantom der Nacht festival. Kunstenaars en muzikanten nemen de straat over en zullen zowel op straat als in Ciccionina en het Oude Filmhuis de ruimtes transformeren. In Ciccionina zijn de hele avond optredens van bands, dj’s en performancekunstenaars, geniet o.a. van Yoshimi (bekend van Metropolis) en Excuse my Tourette, een electro liveset met 7 draaitafels. De bovenzaal van Ciccionina is deze avond het alchemistische laboratorium van Toine Klaassen. Het publiek is proefkonijn van zijn experimenten. In het Oude Filmhuis zijn tekeningen te zien van Mette Sterre en Wolf Aartsen. De achtbaan van Samantha Thole kruipt uit de spelonken van de straat naar boven en baant zijn weg langs de cafés en winkels. En vanuit de lucht schittert de installatie van Mo Reda je tegemoet. In Ciccionina zal de afterparty van het festival plaatsvinden.
Afterparty ‘Phantom der Nacht’
YOSHIMI (live) Dat is een Japanse meisjesnaam die is overgenomen door een zekere Niek Hilkmann, een 20 jaar oude ex-student Perzisch uit Rotterdam.Waarom hij specifiek deze naam heeft gekozen is een vaak gestelde, maar zelden beantwoorde vraag, maar waar hij de naam voor gebruikt is duidelijk; muziek maken, want dat doet hij graag!Samen met zijn trouwe computer en instrumenten (waaronder 12-snarige gitaar, conga’s, harmonium, cello, drums, synth, ukelele, tarbuka, sansula, trompet, bas, qua zen qin, euphonium, keyboards, bongo’s, rababa, harmonica en meer) maakt hij spoortje voor spoortje al zijn rammelige popliedjes (maar niet op zolder). Want hij is geen stoffige zolderkamermuzikant (of ziet zichzelf liever niet zo)! Live is Yoshimi! namelijk een echte band met leden variërend van een getatoeëerde drummer en violist tot zijn broer Ruud en opa Louis, van tijd tot tijd aangevuld met een wisselende cast van strijkers, blazers, poppenkastacts en zangeressen. Ze spelen nu al een tijdje en zijn nog nergens uitgegooid!!! Na drie kleinere releases heeft Niek de afgelopen twee jaar hard gewerkt aan zijn eerste album ‘Milkshakes at the Pizzeria’, dat op 9 mei is uitgekomen via Tocado Records. Daarop vallen zaken te horen als een trouwerij op Mauritius, een aardig meisje genaamd Manon, Nieks oude basisschool, een familiekoor van 70 man, een eenmans-Braziliaans carnaval en verscheidene kantoorartikelen. Niek hoopt van harte dat u eens langs komt om te kijken wat Yoshimi! zo allemaal speelt en dat u daar een plezierige tijd aan zal beleven! www.yoshiminotaband.com www.myspace.com/yoshimiaintdead
HAIL INFINITY Hail Infinity is een jonge band uit de omgeving van Amsterdam en Hilversum. Met behulp van een groot scala invloeden overtuigt de band zowel jonge als oude luisteraars. Door verschillende muziekstijlen samen te smelten, doet het vijftal denken aan zowel oudere bands als Pink Floyd, als modernere bands als Mogwai. In plaats van het standaard liedjesformaat gebruikt de band liever dynamische songstructuren, om daarmee een speciale sfeer te creëeren. www.hailinfinity.com
EXCUSE MY TOURETTE (Gent) Also known as ’the Kneebreakers’ (yes, it really happened) and the ’don’t-give-them-whiskey-boys’. N e time, N e how, N e way those two eclectic bastards were going to every party in every scene. They went from breakin’ into ‘Disneyland’ (yes, that one happened too) to ‘Kozzmozz’ to ‘Beats of Love’, to ‘Star Warz’ to ‘I love Techno’ to ‘Deca Dance’ to ‘City Queens’ to ‘Fuse’ to Uncle’s third marriage… Resulting from these various outbreaks, Excuse My Tourette quickly figured out how to combine the dirt outta electro, dubstep, tek step, drum’n’bass, hip hop, house, booty/ghetto house and some old shit. – not particularly in that order-.E.M.T are 2 border crossin’ homo sapiens, constantly working with 4 turntables, 2 mixtables and 4 cd-players. That’s right boys and girls, the bad motha’s not only beat the arthritis out of your grandmother but they blow the shit live and uncut right inna your filthy eardrums!!! www.myspace.com/excusemytourette
Deelnemende Beeldend Kunstenaars ‘Phantom der Nacht’
Samantha Thole (installatie) Het idee van een horror film is niet wat je ziet, maar wat je denk te zien. Niks kan beter de innerlijke duisternis aanwakkeren dan de eigen fantasie. Voor dit project wil ik werken met de suggestie van een kermisattractie, maar alleen de buitenkant. Het doel is niet angsten uit te spellen of weg te nemen, eerder om ze te erkennen als spookverschijningen die ons achtervolgen. Nosferatu, de ondode, gedoemd om over de aarde te struinen tot het einde der tijden. Een rekken van aards bestaan, zonder afloop, zonder rust. Een Victoriaanse achtbaan waarvan de dodemansrit door en door blijft draaien, zonder bestuurder en zonder publiek. Deep in to that darkness peering, long I stood there, wondering, fearing. Dreaming dreams no mortal dared to dream before (E.A. Poe) Samantha Thole maakt beeldend werk dat hangt tussen een ‘Ter land Ter zee en In de lucht’- wagen en een veredelde Sinterklaassurprise. De werken zijn grof, direct en tijdelijk. Ruimtelijke schildersuggesties die je zusje van zes ook had kunnen maken.
Mette Sterre (tekeningen) Tussen vormen van realiteitswaanzin, waarin bomengeur je eerder aan wc-verfrisser doet denken, en waarin jezus tot kitsch-icoon is verheven, gaat Mette Sterre op zoek naar de bizarre, absurdistische wereld van het natuurlijke toeval. Mutaties in de natuur zijn van nostalgische waarde, tegenwoordig is het voor elk kwaaltje wel een verhaaltje. De hieruit voortgevloeide horrorbeeldtaal is niet meer van d’r netvlies af te peuteren. Met haar grafische, cartooneske tekeningen gaat ze op zoek naar de schoonheid van het mismaakte. Wat het dag-/ showlicht niet kan verdragen, dat is wat je te zien zal krijgen ook. www.mettesterre.com
Toine Klaassen (performance) TRAVELING LABORATORY FOR CONTEMPORARY ARCHAEOLOGY In de geheimzinnige experimenten van Toine Klaassen dient het publiek als proefkonijn. Hij werkt in zijn reizende laboratorium aan zijn onderzoek met een sjamanistisch, alchemistisch en een vooral niet wetenschappelijk te verklaren karakter. Hierbij maakt hij gebruik van oud hout, bloem, zand en allerlei natuurlijke en gevonden materialen om het primitieve voelbaar te maken in een geciviliseerde westerse wereld als waarin wij leven. www.toineklaassen.com
Geert van Mil, Matthijs van Wageningen, Doris Denekamp (installatie van licht en geluid) Dertig jaar na de vertoning van Nosferatu, Phantom der Nacht, is de oude filmzaal in verval geraakt. Het grondwater heeft zich een weg gebaand door de fundamenten, woekerende schimmels hebben het velours vervangen. Nu heerst een vochtige koude over de botten van het oude gebouw. Geen levende ziel weet het nog, maar een oude gestalte staat op het punt te ontwaken. www.geertvanmil.org www.dorisdenekamp.com
Wolf Aartsen (tekeningen en schilderijen) De gesteende randen krassen tegen de witte leegte als de rafelige flarden van een vleermuisvleugel. Het bloed stolt voordat mijn hart de kans krijgt het uit mijn vaten te pompen. N’approche pas, mon amour! Ik kan me niet concentreren mijn hart gaat tekeer. Het water is zwart. Zo zwart als aardolie. Het water golft angstaanjagend woest en staat tegelijkertijd dodelijk stil. Ik zie mezelf in het water, maar het is geen spiegelbeeld. Mijn ogen kijken vanuit de donkere laag water geel naar buiten. Ik vraag me af of ik liever door iemand anders vermoord zou worden of dat ik het liever zelf zou doen. Ik vraag me af waarvoor ik op de vlucht ben. Rood is de kleur van de liefde maar het voelt als de kleur van de dood. www.wolfaartsen.com